~ nana..kimka~

วันนี้อ่านบล็อกเก่าๆของตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนกลับไปกลับมายังไงไม่รู้ บล็อกที่แล้วโกรธกันจะเลิกกัน บล็อกต่อไปดีกัน คิดถึงจังเลย ต่อไปก็โกรธจะเลิกอีก จนกระทั่งวันนี้ก็ยังคุยกันอยู่

เฮ้อ............ทำไงได้ ไม่รู้ใจตัวเอง ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง อยากอยู่กับเขาแต่ก็รู้ตัวอยู่เสมอว่าเราต่างกันมากมากกกกก แล้วไอ้ที่ต่างกันมันก็เป็นแนวคิดเรื่องความรักด้วยซิ อยากอยู่ใกล้ๆเขา อยากเป็นกำลังใจให้เขา เห็นเขาได้ทำในสิ่งที่อยากทำและประสบความสำเร็จกับมัน แต่บางครั้งก็รู้สึกว่านี่ไม่ใช่ฉัน ฉันอยากให้เธออยู่ข้างๆ อยากให้เธอสนใจ ใส่ใจฉัน แต่ครั้งเธอก็ทำไม่ได้  ที่จริงก็เข้าใจว่าที่เป็นอย่างนี้เพราะเขาอยากทำสิ่งที่เขาตั้งใจไว้ให้เป็นจริง และฉันก็ไม่อยากเป็นตัวอะไรสักอย่างที่ขวางเขาไว้เหมือนกัน และเพราะรู้อย่างนี้เลยรู้ว่าตัวเองต้องยอมรับให้ได้ถ้าอยากอยู่กับเขา แต่นี่มันไม่ใช่เรานิ

วันนี้ไม่ไหวแล้วเลยคุยกันเรื่องนี้ (เบื่ออยู่เหมือนกัน ได้ข่าวว่าบล็อกที่แล้วบอกว่าฟางเส้นสุดท้ายขาดแต่สุดท้ายก็กลับมาคุยกันจนมีปัญหากันอีกแล้ว) เหตุผลที่เขาบอกมันก็ถูกแต่ก็ไม่รู้ซิ รอให้เราเปลี่ยนเป็นมนุษย์เหตุผล มนุษย์ที่ยืนคนเดียวได้ตลอดเวลาก่อนแล้วกัน เราคงจะยอมรับเรื่องนี้ได้ เราไม่รู้ว่าเราฝืนอะไรอยู่รึป่าวอ่ะ อยากรู้จัง

เขาบอกว่าถ้าเหนือยก็หยุด ไม่ได้แปลว่าจะไม่คุยกันอีกเลยเพราะอะไรก็ไม่แน่นอน คิดถึงคำพูดของเขาที่ทำให้เรารู้สึกเจียมตัววะ ถ้าต้องเลือกระหว่างสิ่งที่เขาต้องทำกับฉัน เขาเลือกสิ่งที่เขาต้องทำ, ถ้าไม่ไหวก็ไปเถอะ  เฮ้อ.........ทำไมเขาไม่ทำเหมือนอยากให้เราอยู่ข้างเขาเลย แต่ก็เข้าใจ(ไหม) ไม่รู้ทำไงดีอ่ะ

และแล้วก็ถึงวันนี้

วันที่เรา2คนเลือกที่จะแยกเดินกันไปคนละทาง

ไปมีชีวิตของตัวเอง

โดยไม่มีอีกคนอยู่เคียงข้าง

บางอารมณ์ก็รู้สึกเหมือนถูกเธอไล่เลย

อย่าโทรมาหาสักพักนะ

ไม่อยากให้เป็นอย่างนี้เลย

แต่เราต่างกันเหลือเกิน

บางครั้งก็อยากตัดใจ

เพราะรู้สึกว่าสักวันเราก็ต้องเลิกกัน

แต่ใจลึกๆก็ยังตัดไม่ได้

ไม่

ยังไงก็ต้องตัดใจ

เค้าไม่แคร์เรา

ไม่สามารถอยู่กับเราได้ทั้งเวลาสุขและเศร้า

เราทำดีที่สุดแล้ว

จนในที่สุดฟางเส้นสุดท้ายก็ขาดลง

เขาก็คงเหมือนกัน

เราคงพยายามกันแล้ว

แต่ความแตกต่างก็คือความแตกต่าง

มันเป็นความแตกต่างที่มันยากที่จะเปลี่ยน

ใกล้วันเกิดเขาแล้ว

ตอนแรกคิดว่าจะพาเขาไปให้ขนม แจกหนังสือเด็กกำพร้า

หรือไม่ก็ไปอ่านหนังสือหรืออัดเสียงให้คนตาบอดฟัง(เป็นสิ่งที่เขาอยากทำด้วย)

แต่คงไม่ได้ทำแล้ว

ยังคิดถึงพี่และอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม

อยากเป็นกำลังใจให้พี่

อยากเห็นพี่ทำอย่างที่ตั้งใจไว้ได้สำเร็จ

แต่คงทำไม่ได้

หรืออาจต้องปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์

ไม่รู้สิ

.....................

คิดถึงนะ อย่านอนดึกมากล่ะ

เฮ้อ... คิดถึงตุ่นจังจังเลย

ตุ่นจังอุตส่าห์โทรหาเราตั้ง 2 ครั้ง

แถมโทรมาหลัง 3 ทุ่มครึ่งด้วย

แต่เราก็ดันไม่ได้รับ

แล้วก็ไม่คิดว่าเขาจะโทรมาด้วย เลยไม่ได้ดูมือถือ

พอจะส่งเมสเสจไปหาตุ่นอีก

ถึงรู้ว่าตุ่นโทรกลับมา

คิดถึงตุ่นจัง

อยากรู้จังว่า ตุ่นจังจะคิดถึงเค้าไหมน้า

ตุ่นจังจ๋า......

เค้าคิดถึงตัวนะ

แม้บางครั้งจะมีปัญหาอะไรกัน

แต่ยังไง เค้าก็ยังอยากเดินเคียงคู่ไปกับตัวเหมือนเดิมนะ

เค้าไม่รู้ว่าตัวยังคิดอย่างนั้นอยู่รึเปล่า

ช่างมันเถอะ

ตุ่นจังจ๋า

บางครั้งเค้าก็อยากให้ตัวหวานกับเค้าอ่ะ

แต่เค้าพูดนิดหน่อย ตัวก็ไม่ชอบ

เฮ้อ...ช่างมันเถอะ

ยังไง

เค้าก็ยังเหมือนเดิมนะ

คิดถึงตุ่นและเป็นกำลังใจให้ตุ่นนะ